Leyla'ya Mektuplar (2)

Leyla’ya Mektuplar

Ve sen gelmedin onca zaman. Çöllerde bedevi, dillerde sevda, akıllarda deli oldum. Zamanlı, zamansız gel-git lerdin bende. Kah kuzey rüzgarına tutulmuş saçların gelirdi, kah Zühal’e düşmüş gözlerin… her gelişin yeniden gidişinin habercisi ve her gidişin yeni bekleyişe gebe. Yine, yeniden sana aşık oluyorum her seferinde. Her gidişinin ardında yeniktim, kalelerim düşmüş, yıkılmıştır hükümranlığım aşkta…

“Hükümranlığında aşkınKaybetmekte aşktandır”

Anlamsızlık kalıyor her gidişinin ardından aklımda. İnsan gitmek için niye gelirdi ki. Bunca aşktan sonra neden yokluktu gelişin. Hep istedim ki Leyla’m gözlerini her gidişinde. Bırakki ab-ı hayat bende kalsın. Bırak ki bende bıraktığın gibi kalayım. Eğer her gidişin aşktansa Leyla, gelme yeniden bana bu aşk ile…Yenilmekten değilde, sensizlikten usandım artık. Med – cezr lere bağlamaktan bu aşkı, kahırları yutmaktan, isyanları boğmaktan yoruldum…Gel ey aşkın güzeli, gelki gülsün yüzüm, gel ki gidişinde bükülen güller gülsün, gel ki bülbül hasretlikten geçsin, gel ki ey sevgili gel…Vazgeçsende her seferinde bu gelişten, ben bekliyorum Leyla. Hala bana gelişini bekliyorum, hala dönmeyişini, bende kalışını, beni benden alıp ,bize katışını bekliyorum…
Kays

Leyla'ya Mektuplar (1)

Leyla'ya Mektuplar

"Anlamak"ta Kalanlara

Aşk ki , Leylam sende vücut bulmuş ifadesi. Özlemler, sılalar, kahırlar yalan Leylam. Yekpare, yegane gerçek aşksa, ben yalanım, sensin her şey, sen her şeydesin…

Gitgide artan bir sancı var içimde. Sensiz geçen tüm zamanların ötesinde, bir zaman içimde Leyla. Vaktin, anların anlamlılığından ötesinde, sanki aşk içinde bir aşk bu içimdeki. Sahraların ateşi, kutbun soğuğu var içimde. Özlüyorum desem değil bekliyorum desem hiç değil, “anlamak” tayım ki, sensin içimdeki Leylam… İnsan isyan mastarından hâlk olduğundan beri, hep bir günahta kaldı aşklar! Ve her aşk yine günahtaydı kavuşursa…“sükut et ki, sesin duyulsunKonuş ki, aşkın bilinsin” Çöllere vurdum, vuruldum sensizlikte. Faniliğimi unutup sonsuza dek sevmek, istemek istedim seni. İnsanlığa düştüm bir başıma, kullara küstüm. Sanki Leyla’m, bensin sen, bendesin, benimsin… Seni düşünmeyi bile düşüncesizlik saydım ben. Yazgıma düştüğün günden beri sevmekteyim seni. Seni gördüğüm andan beridir bekliyorum. Dilimde adın, vücudumda ahdım, aklımda gözlerin, seninim Leyla… Çöllere düştüğümden beri bu sevda hep susuzlukta kaldı, susuzlukta yoğruldu, suskunlukta yoruldu... Leyla’m hepten beri sevdiğim, yoktan beridir beklediğim. Kalbimi atmak isterdim şimdi ayaklarının altına. Her adımın bende uzakta nasılsa ya belki gidemezdin o zaman olduğundan daha fazla. Leyla’m çöl güzelim seni hala beklemediğin gibi beklemekteyim...

Kays